آشنایی با اصطلاح ارز دیجیتال CPU Only و بررسی راندمان واحد پردازنده مرکزی در استخراج

آشنایی با اصطلاح ارز دیجیتال CPU Only و بررسی راندمان واحد پردازنده مرکزی در استخراج


ورود به حوزه استخراج ارز دیجیتال بدون شک نیازمند پاسخ به سؤالات و چراهای فراوانی می‌باشد که در صورت عدم توجه به فاکتوری کوچک ضررهای جبران ناپذیری را با خود به همراه می‌آورد. یکی از مهم‌ترین پرسش‌هایی که برای بسیاری از افراد تازه وارد به حوزه نامبرده ایجاد می‌گردد انتخاب سخت‌افزار مورد نیاز و پردازشگر معقول و مناسب جهت ماکسیوم‌سازی سود حاصله و مینیموم‌سازی ضرر می‌باشد.

همان‌طور که مستحضر می‌باشد عملیات استخراج ارزهای دیجیتال، صرفه نظر از دستگاه‌های ویژه ASIC و پردازشگرهای FPGA، توسط واحدهای پردازنده مرکزی و تراشه‌های شتاب‌دهنده گرافیکی موجود در پیکره هر رایانه شخصی نیز قابل انجام می‌باشد. اگر تاکنون مقالات آکادمیک و تخصصی رسانه سخت‌افزار پیرامون آشنایی با فرآیند بیت‌کوین ماینینگ و زیرساخت‌های مورد نیاز جهت انجام آن را مطالعه نموده باشید، حتماً به خاطر دارید که پیشتر با تدوین نوشته‌ای فرآیند ماین توسط واحد پردازنده مرکزی یا به‌عبارتی‌دیگر CPU را به دلیل قدرت اندک آن رد کرده و دانستیم که میزان منفعت دریافتی در مقایسه با دیگر پارامترهایی همچون بهای الکتریسیته مصرفی و … از نسبت کمی برخوردار است، اما تراشه شتاب‌دهنده گرافیکی در طرفی دیگر با فراهم آوردن قدرتی چند صد برابر و ایجاد تعادلی میان برخی از فاکتورها به گزینه‌ای ایده‌آل جهت تدارک عملیات استخراج مبدل گشت، اما آیا واحد پردازنده مرکزی حقیقتاً از پتانسیل کمی در این زمینه برخوردار بوده و به‌هیچ‌عنوان نمی‌تواند مورد استفاده قرار گیرد؟ چرا پردازنده‌های مرکزی در گذشته به‌عنوان سخت‌افزار اصلی و اساسی در بطن تمامی ریگ‌های ماینینگ به فعالیت می‌پرداخته‌اند؟

ارز دیجیتال

ارزهای دیجیتالی نظیر بیت‌کوین در ابتدای ورود خود به دلیل برخورداری از الگوریتم‌های بسیار ساده از راندمان مناسب و معقولی در استخراج به‌وسیله واحد پردازنده مرکزی برخوردار و نسبت سود کسب شده از این طریق در مقایسه با ضررهای موجود بیشتر بوده است (به‌عنوان مثال الگوریتم SHA-256 ارز دیجیتال بیت‌کوین با استفاده از قدرت ذهن و بر روی کاغذ نیز می‌تواند مورد حل قرار گیرد). با گذشت زمان و فعالیت واحدهای پردازنده مرکزی به‌عنوان پردازشگر اصلی در استخراج سکه‌های دیجیتال، افراد فعال در حوزه مذکور و توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای ماین با عنایت به‌سادگی الگوریتم‌های مربوطه و به‌کارگیری قدرت پردازش موازی سخت‌افزارهای کارت گرافیک موفق به تبدیل تراشه‌های شتاب‌دهنده گرافیکی به قطعه‌ای جهت ایفای نقش به‌عنوان استخراج‌گر شده و نسل جدیدی از ماینرها با بهره‌مندی از قدرتی چندین برابر بیشتر و مستعد خطاهای بسیار کمتر متولد گشتند؛ بر همین اساس واحدهای پردازنده مرکزی به مثابه پردازشگری عتیقه و قدیمی کنار گذاشته شده و سخت‌افزارهای کارت گرافیک در چشم بر هم زدنی از قفسه‌های مغازه‌ها و انبارهای فروشندگان اینترنتی ناپدید گشتند.

البته ناگفته نماند که افزایش سطح پیچیدگی الگوریتم‌ها، کاهش میزان پاداش اعطایی و برخی از دیگر موارد نیز در گرایش استخراج به سمت و سوی قطعه کارت گرافیک تأثیراتی را به خود اختصاص داده و برخی از ارزهای دیجیتال نظیر بیت‌کوین هم‌اکنون تنها با استفاده از دستگاه‌های ویژه ASIC و پردازشگرهای FPGA می‌توانند تحت ماین قرار گیرند (این دسته از سکه‌ها به دلیل راندمان پایین آن‌ها در استفاده از پردازنده مرکزی یا تراشه شتاب‌دهنده گرافیکی به‌هیچ‌عنوان سودی را عاید فرد نمی‌سازند، مگر مزرعه استخراج مربوطه میزبان تعداد فراوانی کارت گرافیک باشد).

افزایش بیش از حد هجوم افراد ماینر به سمت خرید سخت‌افزارهای کارت گرافیک و کمبود شدید و فزونی چشمگیر قیمت قطعه مذکور در بازار، صرفه نظر از پارامترهای دیگر زمینه طراحی و توسعه ارزهای دیجیتالی را هموار ساخت که به واسطه الگوریتم‌های نهان در پشت پرده آن‌ها تنها و تنها با استفاده از واحد پردازنده مرکزی قابل حفر بوده و اصطلاحاً به سکه‌های CPU Only معروف گشتند. ارز دیجیتال Monero به‌عنوان مثال یکی از این موارد می‌باشد که با توجه به الگوریتم‌ هش CryptoNight مورد استفاده جهت استخراج آن فقط می‌تواند توسط پردازشگر نامبرده ماین گردد.

این دسته از سکه‌ها به دلیل وابستگی به برخی از اصول دسترسی تشنه به حافظه و پشتیبانی واحدهای پردازنده مرکزی از این دستورات به گزینه‌ای ایده آل جهت حفر به‌وسیله پردازشگر مذکور مبدل شده و تراشه‌های شتاب‌دهنده گرافیکی در مقایسه راندمان بسیار پایینی را در اختیار فرد قرار می‌دهند (و یا به‌هیچ‌عنوان فرآیند استخراج به اتمام نمی‌رسد) که این مهم خود فاکتوری اساسی جهت گرایش مجدد افراد ماینر به سمت و سوی پردازنده‌های مرکزی و سودآوری مناسب و معقول دومرتبه‌ای آن‌ها می‌باشد، اما سؤال اصلی اینجاست که میزان منفعت دریافتی چقدر است؟ آیا سرنوشت واحدهای پردازنده مرکزی با عنایت به ورود ارزهای دیجیتالی مبتنی بر الگوریتم‌های هش ویژه و به‌خصوص (نظیر مونرو، زی‌کش و …) در آینده‌ای نزدیک به وضعیت اسفناک بازار کارت‌های گرافیک تبدیل می‌شود؟

ارز دیجیتال

قدرت واحد پردازنده مرکزی و پشتیبانی از فناوری پردازش‌های چند رشته‌ای در زمینه تغییر راندمان استخراج تأثیرات بسیار فراوانی را به خود اختصاص می‌دهد. برای این منظور تستی با استفاده از دو واحد تازه‌نفس کمپانی ای ام دی، یعنی رایزن R3 1200 و R7 1800X انجام گرفته و محصولات نامبرده در فرآیند استخراج ارز دیجیتال مونرو در جدال با یکدیگر قرار گرفته‌اند.

همان‌طور که مستحضر هستید واحد پردازنده مرکزی رایزن R3 1200 در دسته پردازشگرهای رده ارزان قیمت طبقه‌بندی گشته و بدون پشتیبانی از فناوری SMT تعداد چهار هسته فیزیکی و رشته پردازشی را در بطن خود جای داده است. بر همین اساس شروع فرآیند استخراج ارز دیجیتال مونرو به‌وسیله پردازنده مذکور پس از گذشت چند روز به‌طور پیوسته مشکلات مختلفی را هویدا ساخت که بسیاری از آن‌ها نیز به قدرت اندک پردازشگر بازگردانی می‌گردند. بزرگ‌ترین مورد پیش آمده در طی فرآیند استخراج که می‌توان به آن اشاره کرد عدم فعالیت تمامی هسته‌های فیزیکی در کنار یکدیگر و هنگ سیستم‌عامل ویندوز و به دنبال آن توقف عملکرد نرم‌افزار حفر ارز دیجیتال و کیف پول الکترونیک می‌باشد.

واحد پردازنده مرکزی علاوه بر پردازش الگوریتم‌های هش استخراج، باید زمینه کارکرد صحیح سیستم‌عامل و برنامه‌های موجود در پس زمینه آن را نیز فراهم آورد که بر همین اساس تمام قدرت آن صرف عملیات نگشته و تقسیم نامساوی این مهم منجر به بروز ناپایداری و مشکلات عدیده و عمده‌ای می‌گردد، لذا بررسی نهایی فرآیند به‌وسیله واحد پردازنده مرکزی رایزن R3 1200 حکایت از آن دارد که تنها دو رشته از چهار هسته فیزیکی آن می‌توانند در آن واحد جهت حفر مورد استفاده قرار گرفته و این مهم منجر به کسب سودی برابر با 3 دلار در ماه می‌شود که به‌هیچ‌عنوان کافی نیست، زیرا دخیل نمودن دیگر فاکتورهای موجود در معادله نهایی منجر به هدر رفت کامل منفعت و نمایش ضرر و زیان می‌شود. به‌عنوان مثال رایانه شخصی مورد استفاده در استخراج مذکور با مصرف انرژی خود مبلغی برابر با 3.30 دلار بر هر ماه را (در اروپا) با خود به همراه می‌آورد که این مقدار در مقایسه با 3 دلار سود دریافتی 0.3 کمتر می‌باشد، حال آیا حفر ارز دیجیتال مونرو به‌وسیله واحد پردازنده مرکزی نامبرده از نظر شما توجیه عقلانی دارد؟

ارز دیجیتال

واحد پردازنده مرکزی رایزن R7 1800X از طرفی دیگر در بررسی انجام پذیرفته میزان سود تقریباً معقولی را با خود به ارمغان آورده است. پردازنده نامبرده تعداد هشت هسته فیزیکی و شانزده رشته پردازشی را در بطن خود جای داده است که پشتیبانی از فناوری SMT از جمله اصلی‌ترین برتری‌ها در مقایسه با برادر کوچک‌تر آن به شمار می‌رود (صرفه نظر از قدرت پردازشی بیشتر).

فناوری پردازش‌های موازی (منظور همان SMT است) با توجه به الگوریتم‌های هش مربوطه در زمینه استخراج برخی از ارزهای دیجیتال به‌هیچ‌عنوان تأثیری را شامل نمی‌گردد، اما سیستم‌عامل از این تعداد رشته‌های اضافی می‌تواند جهت فعالیت خود بهره جسته و عملکرد صحیح آن با خطا مواجه نگردد. بر همین اساس مشکلات پیشتر اشاره شده در زمینه حفر ارز نظیر هنگ نرم‌افزار و کیف پول دیجیتال در بررسی انجام شده مشاهده نگشته و کارکرد پیوسته و پایدار هر هشت هسته فیزیکی در کنار یکدیگر میزان سودی برابر با 18 دلار در ماه را با خود به ارمغان آورد که در مقایسه با پردازنده پیشین شش برابر بیشتر می‌باشد. البته این نکته را نیز نباید فراموش کرد که میزان انرژی مصرفی واحد پردازنده مرکزی در هنگام فرآیند استخراج در مقایسه با حالت بیکاری آن تقریباً سه برابر شده و به 150 وات افزایش پیدا کرده است، اما خروجی نهایی معادله با دخیل نمودن ده دلار قبض برق در هر ماه سودی 8 دلاری را عاید فرد ساخته است که در نوع خود کمی معقول به شمار می‌رود.

نتیجه‌گیری

همان‌طور که مشاهده کردید، افزایش تعداد هسته‌های فیزیکی واحد پردازنده مرکزی در زمینه فزونی میزان سود دریافتی بر هر ماه تأثیرات بسیار فراوانی را به خود اختصاص می‌دهد که این مهم در کنار افزایش فرکانس کاری و اورکلاک همچنان بهبودهای بیشتری را شاهد می‌گردد (در صورت اورکلاک نباید افزایش میزان مصرف انرژی و حرارت تولیدی را فراموش کرد). پشتیبانی واحد پردازنده مرکزی از فناوری‌های جانبی همچون پردازش‌های موازی و … در زمینه عملکرد روان و صحیح سیستم‌عامل نیز می‌تواند بسیار مثمرالثمر واقع شود. بستر استخراج ارز دیجیتال و کیف پول‌های الکترونیکی در واقع برنامه‌هایی می‌باشند که بر روی رایانه شخصی اجرا و اگر کارکرد صحیح بزرگ‌ترین چهارچوب نرم‌افزاری یک کامپیوتر یعنی سیستم‌عامل با خطا مواجه گردد، مطمئناً تضمین فعالیت درست زیرساخت‌های فوق نیز به‌هیچ‌عنوان امکان‌پذیر نمی‌باشد.

افزایش قدرت واحد پردازنده مرکزی در فزونی میزان منفعت کسب شده به‌عنوان فاکتوری بسیار حیاتی و مهم مطرح می‌باشد، اما نکته مهمی که توجه به آن ضروری است عدم ماکسیموم‌سازی حداکثری سود در استفاده از واحد پردازنده مرکزی جهت استخراج ارزهای دیجیتال است. تست و بررسی‌های انجام پذیرفته در نوشته فعلی حکایت از آن دارند که یک پردازشگر R7 1800X می‌تواند مقدار سودی برابر با 8 دلار در ماه را برای فرد به ارمغان آورد که در نوع خود معقول به شمار می‌رود، اما آیا رقم فوق می‌تواند در بازگشت سریع سرمایه و چشم‌انداز آتیه سرمایه‌گذاری مفید واقع شود؟

در پاسخ باید گفت که به هیچ ‌عنوان، مگر اینکه ارزش سکه مورد حفر (به‌عنوان مثال مونرو) آن‌قدر افزایش پیدا کند که بتواند با ارزهای دیجیتالی قدر قدرتی همچون بیت‌کوین، اتریوم و … به مقابله پرداخته و در معاملات مورد استفاده قرار گیرد که احتمال آن بعید به نظر می‌رسد. استخراج یک ارز کم ارزش (مانند ریال) و ذخیره‌سازی مقادیر فراوانی از آن درحالی‌که تمامی معاملات دنیا بر پایه ارزهای بسیار پرارزش‌تری مانند دلار انجام می‌پذیرد به جز هدر رفت زمان و انرژی هیچ تأثیر دیگری را با خود به ارمغان نیاورده و انتخابی عقلانی جهت سرمایه‌گذاری به شمار نمی‌رود. علاوه بر آن نباید این نکته را نیز فراموش کرد که بیت‌کوین به‌عنوان ارزی کاملاً شناخته شده هم‌اکنون توسط بسیاری تحت معامله قرار می‌گیرد، اما مونرو به‌هیچ‌عنوان از شرایط مشابهی برخوردار نبوده و شاید ارزش آن در کشور مبدأ خود کمی مناسب باشد.

پای در میدان گذاشتن ارزهای دیجیتال متکی بر واحد پردازنده مرکزی در زمینه فراهم آوردن بستری جهت استفاده از پردازشگرهای نامبرده می‌تواند مفید واقع شود، اما نکته‌ای که دقت به آن ضروری است بازگشت نامناسب سرمایه و راندمان بسیار پایین آن‌ها بوده و واحدهای پردازنده مرکزی به‌طور کلی جهت سرمایه‌گذاری در حوزه ارزهای دیجیتال به‌هیچ‌عنوان پیشنهاد نمی‌شوند. اگر ارز دیجیتال فوق از قابلیت حفر با استفاده از تراشه شتاب‌دهنده گرافیکی برخوردار می‌بود، یک سخت‌افزار کارت گرافیک در مقایسه با تعداد 100 پردازنده مرکزی همچنان سود بیشتری را برای فرد به ارمغان می‌آورد، بنابراین توصیه پیشتر رسانه سخت‌افزار به خوانندگان عزیز خرید ارزان‌ترین واحد پردازنده مرکزی و انتقال سرمایه به سمت تراشه‌های شتاب‌دهنده گرافیکی و انتخاب ارزی پر ارزش جهت استخراج می‌باشد.

سؤال مهمی که پاسخ به آن ضروری است استفاده از واحد پردازنده مرکزی نیست، بلکه به‌کارگیری آن جهت استخراج ارزهای دیجیتال از همان ابتدای پیکربندی سیستم ماینینگ می‌باشد که دانستیم سرمایه‌گذاری در این حوزه از آینده‌ روشنی برخوردار نمی‌باشد.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید