آشنایی با تکنیک عکس‌برداری تمرکز کلید پشتی (Back Button Focus) و نحوه استفاده از آن

آشنایی با تکنیک عکس‌برداری تمرکز کلید پشتی (Back Button Focus) و نحوه استفاده از آن


بدون شک عکاسی در قالب یکی از هنرهای ساخته دست بشر تلقی شده و فردی که بتواند دوربین موجود در دست خود را به‌صورت کامل تحت کنترل گرفته و شاهکارهای تصویری منحصر به فردی را خلق بنماید، حقیقتاً لایق عنوان یک عکاس حرفه‌ای می‌باشد، اما تکنیک‌های موجود در این صنعت چیست و چگونه می‌توان با استفاده از امکانات دوربین‌های عکس‌برداری، بهترین تصویر موجود را از یک صحنه دارای آیتم‌ها و المان‌های نامطلوب بیرون کشید؟ در این نوشته با یکی از کاربردی‌ترین تکنیک‌های موجود تحت عنوان “تمرکز کلید پشتی” یا به عبارتی دیگر Back Button Focus آشنایی پیدا می‌کنیم.

اگر تاکنون به استفاده از دوربین‌های DSLR اقدام کرده باشید، حتماً به این نکته پی برده‌اید که پیکربندی پیش‌فرض این دسته از دوربین‌ها برای اعمال عملیات فوکوس به‌صورت ادغام با شاتر (کلید انداختن عکس) تنظیم شده است. این مهم اگرچه درزمینهٔ سهولت در فرآیند عکس‌برداری با استفاده از فشردن حداقل تعداد کلیدهای موجود و کنترل بیشتر دوربین در دست نظیر عدم لرزش و … بسیار تأثیرگذار می‌باشد، اما بعضی موارد در کاهش سرعت و همچنین عدم دریافت نتایج مورد نظر و دلخواه به‌عنوان عاملی مزید بر علت شده و نیاز به ارائه نبوغ و استفاده از تکنیک‌های جایگزین را به امری لازم مبدل می‌نماید.

تمرکز کلید پشتی

تکنیک تمرکز (فوکوس) کلید پشتی همان‌طور که از عنوان آن مشخص است فرآیند فوکوس دوربین را از شاتر به دکمه دیگری در قسمت پشتی بدنه دستگاه منتقل کرده و فشردن تکمه شاتر تا نیمه دیگر به عملیات تمرکز خودکار منتهی نمی‌شود، اما این تکنیک چگونه می‌تواند در افزایش انعطاف‌پذیری فرد عکاس مفید واقع شده و خلق تصاویری منحصر به فرد را با خود به ارمغان آورد؟

یکی از اصلی‌ترین موارد استفاده از تکنیک فوق به صحنه‌های نامطلوب و عدم برخوردار از نقطه‌ای مناسب جهت عملیات فوکوس باز می‌گردد. دوربین‌های دیجیتال در طی فرآیند تمرکز خودکار (Auto Focus) خود نقطه‌ای مناسب و مطلوب در صحنه را انتخاب و سپس عملیات فوکوس را بر روی آن به انجام می‌رسانند، اما در مواقعی که تصویر از آیتم‌ها و المان‌های متعددی برخوردار بوده و دستگاه نتواند فرآیند تمرکز خود بر جسم خاصی را به انجام رساند، عملیات تمرکز بارها و بارها به‌طور پیوسته (با فشردن دوباره کلید شاتر تا میانه) به انجام رسیده و فرد نمی‌تواند عکس خود را بیندازد. این مهم در هنگام انداختن تعداد چندین عکس نیز ممکن است به برهم خوردن تنظیمات منتهی شود، زیرا دوربین با هر بار فشردن کلید شاتر تا نیمه، عملیات فوکوس را بر روی جسم دیگری در تصویر به انجام رسانده و منجر به مات شدن بخش‌های دیگری از صحنه می‌شود (به‌عنوان مثال انداختن عکس‌های دسته‌جمعی و …)؛ اکنون با انتقال مکانیسم ادغامی فوق به کلید پشتی دستگاه و فشردن آن، دوربین تنها یک مرتبه عملیات تمرکز را به انجام رسانده و با رها نمودن کلید، تنظیمات فوکوس را تا زمان انداختن عکس قفل کرده و از تمرکز دوباره جلوگیری به عمل می‌آورد. در این حالت فرد عکاس می‌تواند با فشردن کلید پشتی دستگاه و اعمال فرآیند تمرکز بر روی جسم مورد نظر خود، بدون نگرانی از بابت برهم خوردن مقادیر و فوکوس دوباره دوربین زاویه دلخواه را تنظیم و سپس عکس مورد نظر خود را ثبت بنماید.

تمرکز کلید پشتی

یکی دیگر از مزیت‌های تکنیک تمرکز کلید پشتی، افزایش سرعت حالت Burst یا به عبارتی دیگر انداختن پشت سر هم تصاویر متعدد می‌باشد. از آنجایی که پیکربندی پیش‌فرض دوربین‌های دیجیتال عملیات تمرکز خودکار را با هر بار فشردن کلید شاتر به انجام می‌رساند، لذا ثبت تصاویر پیوسته با سرعت بالا عملاً غیرممکن می‌شود، اما تکنیک اشاره شده با قفل نمودن مقادیر فوکوس، به فرد عکاس اجازه می‌دهد تا پیوسته کلید شاتر را فشرده و با نقطه تمرکزی یکسان، تصاویر متعددی را به ثبت برساند. این مهم هنگامی‌که جسم متمرکز در صحنه به‌نوعی ثابت بوده و با سرعت بالایی در حال حرکت نمی‌باشد تأثیرات بسیاری را می‌تواند به خود اختصاص دهد.

استفاده از تکنیک تمرکز کلید پشتی در بسیاری از دوربین‌های مختلف در قالب تکمه‌ای تحت عنوان AF-ON ،AE-L و یا * (در دوربین‌های ساخت کمپانی نیکون) قرار گرفته و نحوه فعال‌سازی آن نیازمند انتقال عملیات فوکوس از حالت ادغام با کلید شاتر به تکمه مربوطه می‌باشد. برای این منظور جستجوی منوی تنظیمات و تغییر گزینه‌های مناسب امری ضروری به شمار می‌رود که موقعیت مقادیر با توجه به رابط کاربری و دسته‌بندی‌های مختلف متفاوت می‌باشد.

تمرکز کلید پشتی

در اغلب دوربین‌های کانن باید ابتدا به دسته‌بندی Custom Functions در منوی تنظیمات مراجعه و سپس گزینه‌ای که به تنظیم کلید شاتر بر روی تکمه AE Lock و انتقال عملکرد تکمه نامبرده به دکمه دیگری تحت عنوان AF منتهی می‌شود مورد تغییر قرار گیرد. در دوربین‌های نیکون نیز کافی است تا مجدداً به منوی تنظیمات سفارشی (به شکل آیکون یک مداد) مراجعه و سپس به دسته‌بندی Controls مراجعه نمایید. اکنون کلید Assign AE-L/AF-L را انتخاب و سپس گزینه AF-ON به حالت فعال درآید. حال باید به بخش تنظیمات Autofocus مراجعه و سپس گزینه AF Activation را انتخاب نمایید. اکنون تکنیک فوق فعال و قابلیت استفاده از آن میسر شده است. این نکته را مدنظر داشته باشید که دوربین دیگر با فشردن دکمه شاتر تا نیمه عملیات فوکوس را به انجام نرسانده و انجام این مهم مستلزم فشردن کلیدهای AF-ON ،AE-L و یا * می‌باشد.

تمرکز کلید پشتی

استفاده از این تکنیک شاید در نگاه نخست کمی مشکل به نظر رسیده و موقعیت قرارگیری دوربین در دست را با سختی همراه سازد، اما هنگامی‌که نحوه به‌کارگیری صحیح از آن با تمرین و ممارست فرا آموخته شود، مزیت‌های چشمگیر خود را طی مرور زمان به نمایش می‌گذارد.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید