آشنایی با کلیدهای AE-L و AF-L در دوربین‌های دیجیتال و نحوه عملکرد آن‌ها

آشنایی با کلیدهای AE-L و AF-L در دوربین‌های دیجیتال و نحوه عملکرد آن‌ها


دوربین‌های DSLR و انواع فاقد آینه آن‌ها درزمینهٔ کنترل خودکار خود و اتوماسیون‌سازی عملکردهای مختلف از توان بسیار بالایی برخوردار بوده و فرآیند تصویربرداری را با سادگی فراوانی نظیر فشردن تنها یک دکمه همراه ساخته‌اند، اما اگر شخصی به انجام عکس‌برداری به‌صورت دستی اقدام کرده و یا قصد اعمال کنترل بیشتر بر روی پارامترهای مربوطه خود را در نظر داشته باشد، بدون شک سیل انبوه گزینه‌ها و تکمه‌های مختلف موجود بر روی دوربین او را با گمراهی هر چند اندکی همراه می‌کند، اما حقیقتاً تعداد فراوان دکمه‌های قابل مشاهده در بدنه اصلی یک دستگاه دوربین چه عملکردهایی را به خود اختصاص داده و چگونه می‌توان به استفاده از آن‌ها پرداخت؟ با ما همراه باشید تا در این نوشته به آشنایی بیشتر با تکمه‌های AE-L یا AF-L و * بپردازیم.

دکمه‌های قرار گرفته در ساختار یک دوربین دیجیتال در حالت کلی به دو دسته ضروری و غیر ضروری طبقه‌بندی می‌گردند که اکثر کاربران با نحوه چگونگی استفاده و عملکرد پیش‌فرض موارد ضروری آن نظیر تکمه شاتر و … آشنایی داشته و دکمه ارائه شده در این نوشته در طبقه نمونه‌های تقریباً غیرضروری آن قرار گرفته است. در ابتدا و پیش از شروع توضیحات باید خاطر نشان کرد که دکمه‌های AE-L و * در حالت کلی کاملاً یکسان بوده و تنها تفاوت‌های موجود را در نحوه نام‌گذاری آن‌ها می‌توان مشاهده کرد (کمپانی‌های نیکون و سونی به استفاده از برچسب AE-L پرداخته و کانن نیز علامت ستاره را بر روی محصولات خود درج نموده است).

AE-L

علامت AE از کوتاه شده عبارت “نوردهی خودکار” یا به عبارتی دیگر Automatic Exposure تشکیل شده و پسوند L نیز به معنای قفل یا Lock می‌باشد. هنگامی‌که تکمه فئق فشرده می‌شود، تنظیمات نوردهی فعلی دوربین و مقادیر پیشتر انتخاب شده برای آن تا زمان اتمام فرآیند گرفتن عکس و یا رهاسازی کامل کلید شاتر قفل شده و از تغییر پویای آن توسط پارامترهای محیطی و به‌صورت خودکار توسط دستگاه دوربین جلوگیری به عمل می‌آید. استفاده از کلید مذکور در هنگام عکس‌برداری در حالات نیمه خودکار نظیر اولویت دیافراگم و یا سرعت شاتر بسیار مفید واقع شده و توانایی عکاس در خلق اثرات هنری بی‌نظیر و خارق‌العاده را با فزونی دوچندانی همراه می‌سازد. به‌عنوان مثال در صورتی که فردی به دنبال عکس‌برداری در محیط‌های تقریباً تاریک و یا دارای منابع نوری نامناسب باشد، انجام مراحل زیر درزمینهٔ سهولت در فرآیند و زیبایی دوچندان عکس می‌توانند به یاری وی بشتابند:

ابتدا حالت اندازه‌گیری مناسب و مورد نظر فرد باید انتخاب شود.

پس از آن کلید شاتر جهت شروع فرآیند اندازه‌گیری و سنجش فاصله و مقیاس باید تا نیمه فشرده شده و سپس فرآیند تمرکز (فوکوس) بر روی جسم یا اجسام مورد نظر در صحنه انجام پذیرد.

اکنون تکمه AE-L یا * به‌منظور قفل نمودن تنظیمات نوردهی در همان حالتی که کلید شاتر همچنان به‌صورت نیمه فشرده شده است باید لمس شده و سپس با تجدید ساختار تصویر و اعمال دیگر موارد مورد نظر درون آن، دکمه شاتر جهت گرفتن عکس به‌صورت کامل فشرده شود.

دستورالعمل فوق از دگرگونی تنظیمات نوردهی با توجه به تغییر زاویه دست، موقعیت فرد و یا … جلوگیری به عمل آورده و با قفل نمودن آن‌ها بر روی مقادیر پیشتر تنظیم شده، خلق تصویری مطابق با علایق و سلایق عکاس را به ارمغان می‌آورد که در نوع خود می‌تواند بسیار کاربردی تلقی شود. اکنون که با کلید AE-L و نحوه چگونگی استفاده از آن آشنایی پیدا کردیم، ادامه نوشته را با پرداختن به تکمه AF-L و عملکرد پیش‌فرض آن به پیش می‌بریم.

AE-L

برخی از دوربین‌های دیجیتال به‌منظور ارائه کنترل فراتر فرد بر روی فرآیند عکس‌برداری و تنظیم پارامترهای بیشتر علاوه بر کلید AE-L، دکمه دیگری تحت عنوان AF-L را نیز در ساختار خود جای داده‌اند؛ علاوه بر آن برخی دیگر از دستگاه‌های موجود دو عملکرد فوق را ترکیب و در قالب یک تکمه فراهم آورده‌اند.

علامت AF از کوتاه شده عبارت “تمرکز خودکار” یا به عبارتی دیگر Auto Focus تشکیل شده و پسوند L نیز نمایانگر حالت قفل یا همان Lock می‌باشد. فشردن کلید فوق تنظیمات تمرکز را بر روی مقادیر فعلی و همچنین جسمی که هم‌اکنون عملیات فوکوس بر روی آن شکل گرفته است حفظ کرده و به نگهداری آن مبادرت می‌ورزد. این مهم در مواقعی که نیاز به اعمال تمرکز بر روی سوژه‌ای مورد نیاز بوده، اما صحنه مربوطه از نقطه‌ای مناسب جهت فوکوس خودکار توسط دوربین برخوردار نیست می‌تواند بسیار مفید واقع شود.

علت اینکه بسیاری از دوربین‌های دیجیتال از تکمه فوق برخوردار نمی‌باشند ترکیب آن با کلید شاتر و فراهم آوردن عملکرد هر دو آیتم در قالب یک گزینه می‌باشد. هنگامی‌که فرد عکاس دکمه شاتر را تا نیمه بفشارد، دستگاه عملیات فوکوس را به‌صورت کاملاً خودکار انجام داده و سپس به قفل نمودن و حفظ مقادیر فعلی تا زمان گرفتن عکس و یا رهاسازی کامل کلید مبادرت می‌ورزد، بنابراین گستره عملکردی تکمه AF-L در این حالت فقط محدود به حالات تصویربرداری متوالی (Continuous) و یا تمرکز خودکار ترکیبی (Hybrid autofocus) شده و در هنگام تغییر شرایط عملاً نمی‌تواند آن‌چنان مفید گردد.

کلید AF-ON عملکردی درست خلاف تکمه AF-L را به خود اختصاص داده و قابلیت تمرکز خودکار دوربین را فعال می‌نماید. این مهم توسط بسیاری از عکاسان حرفه‌ای مورد استفاده قرار گرفته و کارکرد ویژگی فوکوس را از حالت ترکیبی با دکمه شاتر به کلید فوق منتقل می‌نماید (شخص باید برای عملیات تمرکز تکمه فوق را فشرده و شاتر دیگر به فوکوس نمی‌پردازد).

AE-L

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید