آموزش نحوه تغییر محدودیت حجمی از پیش تعیین شده سطل زباله در سیستم‌عامل ویندوز

آموزش نحوه تغییر محدودیت حجمی از پیش تعیین شده سطل زباله در سیستم‌عامل ویندوز


هر بار که فایلی توسط کاربر در سیستم‌عامل ویندوز پاک می‌شود، موقعیت آن به‌صورت کاملاً خودکار به آیتم سطل زباله (Recycle bin) تغییر پیدا می‌کند تا امکان بازیابی مجدد اطلاعات در آینده (در صورت نیاز) فراهم باشد. فایل‌های انتقال یافته به سطل زباله در حالت کلی محتویات پاک شده‌ای محسوب نشده و میزان فضای مورد نیاز خود از دیسک سخت را اشغال می‌کنند، بر همین اساس سیستم‌عامل ویندوز به‌منظور جلوگیری از انباشتگی محتویات بلا استفاده و آزادسازی فضای ارزشمند ذخیره‌سازی اطلاعات، محدودیت حجمی به‌خصوصی را بر سطل زباله اعمال کرده و پس از عبور اندازه محتویات از بیشینه آن، به‌صورت کاملاً خودکار فایل‌های قدیمی را پاک می‌نماید.

سطل زباله

بسیاری از افراد متأسفانه هیچ اهمیتی را به سطل زباله سیستم‌عامل ویندوز نداده و به پاک‌سازی محتویات آن به‌صورت دوره‌ای اقدام نمی‌کنند که این خود به افزایش بیش از حد فایل‌های کم اهمیت و اشغال بی‌رویه دیسک سخت منتهی می‌شود، لذا وجود مکانیسمی جهت انجام این مهم به‌طور کاملاً خودکار در مواقع فراموشی می‌تواند بسیار مفید و کاربردی واقع شود که خوشبختانه سیستم‌عامل ویندوز 10 از آن برخوردار بوده و در این نوشته به بررسی نحوه چگونگی استفاده از آن می‌پردازیم.

همان‌طور که پیشتر نیز گفته شد، آیتم سطح زباله ویندوز جهت جلوگیری از انباشتگی بیش از اندازه خود به‌صورت کاملاً خودکار اقدام به حذف محتویات پس از گذشت از حد آستانه مربوطه می‌نماید، اما آیا امکان تغییر محدودیت از پیش تعیین شده در سیستم‌عامل ویندوز میسر می‌باشد؟

حد آستانه آیتم سطل زباله سیستم‌عامل ویندوز در حالت پیش‌فرض برابر با پنج درصد از ظرفیت کل دیسک سخت تعیین شده است، بنابراین اگر شخصی به استفاده از یک هارد با گنجایشی برابر با یک ترابایت بپردازد، میزان فضای در دسترس سطل زباله ویندوز برابر با 46 گیگابایت می‌باشد (لازم به ذکر نیست که تنها 930 گیگابایت از ظرفیت کل یک دیسک سخت یک ترابایتی قابل استفاده توسط کاربر بوده و میزان فضای باقی‌مانده در اختیار دیگر مؤلفه‌هایی همچون MBR و … قرار دارد). اکنون جهت پیچیده‌تر نمودن موضوع باید خاطر نشان کرد که درایوهای یک دیسک سخت به‌طور کلی از سطل زباله مخصوص به خود برخوردار بوده و میزان فضای در دسترس آیتم فوق در سرتاسر یک دیسک ثابت نمی‌باشد، بنابراین هنگامی‌که یک هارد یک ترابایت به چهار پارتیشن 232 گیگابایتی تقسیم شود، هرکدام از درایورهای موجود پنج درصد از ظرفیت کل خود را در اختیار سطل زباله ویندوز قرار می‌دهند.

سطل زباله ویندوز در قالب مسیری کاملاً متمایز از اطلاعات اصلی و همچنین مخفی در برابر دید کاربر در بطن هر پارتیشن نگهداری می‌شود. برای این منظور می‌توانید قابلیت نمایش محتویات مخفی سیستم‌عامل را از طریق منوی کنترل پنل فعال و سپس با مراجعه به درایو مورد نظر خود، فولدر RECYCLE.BIN$ و محتویات موجود در بطن آن را مورد بررسی قرار دهید. اگرچه اطلاعات پاک شده از پارتیشن به فولدر فوق در همان درایو منتقل می‌شود، اما تمامی محتویات مربوطه هنگام مراجعه به آیکون Recycle Bin به‌صورت کاملاً یکپارچه و صرفه نظر از موقعیت اولیه آن‌ها قابل مشاهده می‌باشند. تمامی عملیات انجام پذیرفته توسط کاربر نظیر بازگردانی مجدداً اطلاعات و یا پاک‌سازی آن‌ها به اعمال تغییرات در هرکدام از مسیرهای پارتیشن‌ها منتهی می‌شود.

سطل زباله

همان‌طور که پیشتر نیز اشاره شد، آیتم سطل زباله سیستم‌عامل ویندوز به‌صورت کاملاً پیش‌فرض پنج درصد از حجم نهایی دیسک سخت را در اختیار خود می‌گیرد. این مهم با افزایش گنجایش هارد با فزونی بیشتری همراه شده و این خود به هدر رفت میزان فضای ارزشمند ذخیره‌سازی منتهی می‌شود (به عنوان مثال پنج درصد از یک دیسک سخت دو ترابایتی برابر با 100 گیگابایت می‌باشد که در نوع خود حجم گزافی محسوب می‌شود).

هنگامی که فایلی توسط کاربر پاک می‌شود، موقعیت آن از قالب اطلاعات معمولی و قابل مشاهده به فولدر RECYCLE.BIN$ در همان پارتیشن تغییر پیدا می‌کند، بنابراین فایل مربوطه هنوز میزان فضای پیش‌فرض خود از دیسک را اشغال کرده و به‌نوعی کاملاً یا به عبارتی دیگر دائمی حذف نشده است.  از آنجایی که اغلب کاربران، به‌خصوص دارندگان دیسک‌های سخت حجیم از پاک‌سازی دستی سطل زباله غافل شده و انجام این مهم به‌صورت خودکار برعهده ویندوز گذاشته می‌شود، لذا تصمیم بر آن شد تا در قالب نوشته‌ای به تغییر تنظیمات پیش‌فرض و کاهش (یا افزایش) محدودیت از پیش تعیین شده سطل زباله ویندوز بپردازیم.

برای این منظور کافی است تا ابتدا بر روی آیکون Recycle Bin در صفحه دسکتاپ یک مرتبه کلیک راست کرده و سپس از طریق منوی میانبر به نمایش درآمده گزینه Properties را انتخاب نمایید.

حال در پنجره جدید نمایان شده، مشاهده می‌کنید که دیسک سخت به همراه تمامی پارتیشن‌های آن در قالب فهرستی به نمایش درمی‌آیند. اکنون کافی است تا به‌منظور تغییر محدودیت از پیش تعیین شده توسط ویندوز، ابتدا درایو مورد نظر خود را انتخاب و مقداری را تحت واحد مگابایت (MB) در کادر Maximum size تایپ نمایید.

سطل زباله

در نهایت پس از اجرای مجدد دستورالعمل فوق برای تمامی پارتیشن‌های موجود، کافی است تا بر روی کلید OK کلیک کرده و سپس به‌منظور اطمینان از اعمال صحیح تغییرات سیستم‌عامل را یک مرتبه راه‌اندازی مجدد نمایید.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید