حافظه‌های جامد ساتا یا NVMe؟ کدام یک برای شما مناسب‌تر است؟

حافظه‌های جامد ساتا یا NVMe؟ کدام یک برای شما مناسب‌تر است؟


اگر تاکنون نسبت به تهیه و خرید سخت‌افزارهای درایو جامد یا به عبارتی دیگر SSD اقدام کرده باشید، حتماً به این نکته پی برده‌اید که حافظه‌های مذکور در دو پروتکل ساتا و NVMe قابل دسترس می‌باشند، اما تفاوت‌های موجود در بین آن‌ها چیست و آیا استفاده از حافظه‌های نوع دوم افزایش سرعت بسیار چشمگیری را در اختیار فرد مصرف‌کننده قرار می‌دهد؟ جهت پاسخ بهتر به این پرسش بهتر است تا ابتدا با پیکربندی طراحی درایوهای مذکور کمی بیشتر آشنا شویم.

دیسک‌های سخت یا به عبارتی دیگر HDD امروزه بازار حافظه‌های ذخیره‌ساز دائمی اطلاعات را قبضه کرده و با بلوغ فناوری و گنجایش عظیم خود، از محبوبیت بسیار فراوانی در میان مصرف‌کنندگان و توسعه‌دهندگان برخوردار می‌باشند، اما با پای در میدان گذاشتن حافظه‌های جامد و سرعت چشمگیر به ارمغان آورده شده توسط آن‌ها، معادلات موجود در این حوزه در حال تغییر بوده و طیف گرایش به سمت و سوی دیسک‌های سخت پیوسته رو به کاهش می‌باشد. همان‌طور که مستحضر هستید، درگاه‌های ساتا، رابط اصلی مورد استفاده توسط سخت‌افزارهای نامبرده جهت برقراری اتصال با رایانه‌های شخصی به شمار می‌روند. فناوری مذکور که نه تنها توسط دیسک‌های سخت، بلکه برخی دیگر از قطعات موجود نظیر درایوهای نوری نیز به کار گرفته می‌شوند از خاصیت‌های ذاتی ویژه در انتقال اطلاعات بهره برده و این مهم آن‌ها را به گزینه‌ای ایده‌آل جهت استفاده توسط دستگاه‌های فرستنده و گیرنده داده تبدیل ساخته‌اند، اما آیا پهنای باند به ارمغان آورده شده توسط درگاه‌های نامبرده برای حافظه‌های جامد کافی تلقی می‌شود؟

درایو جامد

همان‌طور که پیشتر نیز اشاره شد، حافظه‌های جامد امروزه در دو دسته مبتنی بر پروتکل ساتا و NVMe قابل دسترس می‌باشند. نسخه سوم درگاه ساتا از میزان پهنای باندی برابر با شش گیگابیت بر ثانیه (6Gbit/s) بهره می‌برد، اما دسترسی به این مقدار تحت شرایط استفاده حقیقی و دنیای واقعی با عنایت به فاکتورهایی نظیر نویزهای محیطی، اندازه و طول کابل، میزان خم‌شدگی و … عملاً غیرممکن بوده و حداکثر پهنای باند در دسترس در بهترین حالت ممکن از 4.8 گیگابیت بر ثانیه تجاوز نمی‌کند. با تبدیل مقدار به واحد مگابایت و انجام محاسبات ساده در میابیم یک حافظه جامد مبتنی بر فناوری ساتا در بهترین حالت خود از سرعتی معادل 600 مگابایت بر ثانیه بهره برده و امکان دسترس به مقادیر سرعتی بیشتر با توجه به محدودیت‌های فیزیکی درگاه‌ها و کابل‌های ساتا عملاً غیرممکن می‌باشد.

در نقطه مقابل حافظه‌های جامد ساتا، درایوهای مبتنی بر پروتکل NVMe به دلیل طراحی تغییر یافته و بستر متفاوت قرار گرفته در اختیار آن‌ها (شکاف‌های توسعه PCI-E) به پهنای باند بسیار فراتری جهت انتقال اطلاعات دسترسی داشته و این مهم نمایانگر پتانسیل بسیار فراتر آن‌ها در تدارک عملیات خوانش و نوشت اطلاعات می‌باشد، اما آیا انعطاف‌پذیری فوق توسط تکنولوژی حال حاضر قابل استفاده است؟

هر کدام از شاهراه‌های انتقال داده مبتنی بر نسخه سوم فناوری PCI-E یا به عبارتی دیگر PCI-E 3.0 از پهنای باندی به بزرگی 8 گیگاترنسفر بر ثانیه (GT/s) برخوردار می‌باشد که تبدیل آن نمایانگر سرعتی معادل 985 مگابایت بر هر مسیر است، بنابراین یک شکاف توسعه PCI-E 3.0 x4 ( دارای چهار مسیر متمایز جهت انتقال داده) در حالت کلی از توانایی انتقال 3940 مگابایت (3.9 گیگابایت) اطلاعات بر هر ثانیه را برخوردار می‌باشد که در مقایسه با درگاه‌های ساتا بسیار فراتر محسوب می‌شود. این مهم به‌خوبی نمایانگر پتانسیل بسیار چشمگیر و گزاف حافظه‌های جامد NVMe می‌باشد، زیرا یک درایو جامد مبتنی بر فناوری فوق به‌طور متوسط از سرعتی معادل 2500 مگابایت بر ثانیه برخوردار است که در مقایسه با پهنای باند 600 مگابایتی حافظه‌های ساتا تقریباً شش برابر بیشتر می‌باشد، اما آیا بهره‌برداری صحیح از این پتانسیل توسط بسترهای نرم‌افزاری و سخت‌افزاری حال حاضر امکان‌پذیر می‌باشد؟ در پاسخ باید گفت که برای بسیاری از مصارف معمولی خیر. جهت آشنایی با بیشتر با حافظه‌های جامد ساتا و NVMe و تفاوت‌های موجود در بین آن‌ها به مقاله آموزشی زیر مراجعه نمایید.

“آشنایی با حافظه‌های جامد ساتا، NVMe و M.2 و تفاوت‌های موجود در بین آن‌ها”

یک سخت‌افزار دیسک سخت با سرعت چرخش 7200 دور بر دقیقه‌ای خود از میزان سرعتی در بازه 80 تا 160 مگابایت بر ثانیه برخوردار می‌باشد که این میزان در مقایسه با پهنای باند 550 تا 600 مگابایتی حافظه‌های جامد ساتا بسیار کمتر است. یک درایو ساتا با توجه به طراحی خود در عدم برخورداری از قطعات متحرک و میزان تأخیر کمتر در تدارک فرآیندهای خوانش و نوشت و دسترس به اطلاعات، از پتانسیل بسیار فراتری نسبت به یک دیسک سخت برخوردار بوده و استفاده از آن‌ها، حتی تحت بدترین شرایط موجود نیز افزایش سرعت بسیار قابل توجهی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. فزونی چشمگیر سرعت بوت ویندوز، اجرای نرم‌افزارها و بازی‌های رایانه‌ای و … توسط درایوهای نامبرده به‌وضوح قابل لمس بوده و این مهم در حالت کلی موضوعی غیرقابل انکار به شمار می‌رود.

درایو جامد

درایوهای جامد مبتنی بر پروتکل انتقال اطلاعات NVMe با توجه به توضیحات مندرج در پاراگراف پیشین همچنان از انعطاف‌پذیری فراتری نسبت به نمونه‌های ساتای خود برخوردار بوده و در حالت کلی قادرند تا افزایش سرعتی معادل فاصله موجود در فیمابین دیسک‌های سخت و درایوهای ساتا را با خود به ارمغان آورند، اما آیا این پتانسیل به‎صورت صحیح قابل بهره‌برداری است؟

در پاسخ باید گفت که پهنای باند 3500 مگابایت بر ثانیه‌ای به ارمغان آورده شده توسط پروتکل مذکور تنها در هنگام تدارک فرآیندهای خوانش و نوشت متوالی اطلاعات قابل لمس بوده و دسترسی به آن در حالت عکس با توجه به بسترهای نرم‌افزاری حال حاضر امکان‌پذیر نمی‌باشد. خوانش و نوشت متوالی یا به عبارتی دیگر پیوسته اطلاعات در حالت کلی به معنای انتقال فایل‌های حجیم و با اندازه‌ای بزرگ‌تر از حداکثر پهنای باند به ارمغان آورده شده توسط حافظه می‌باشد. جهت درک بهتر موضوع فرض کنید که یک درایو جامد از سرعتی معادل 3000 مگابایت برخوردار است؛ در این حالت انتقال فایل‌های حجیم با اندازه‌ای فراتر از 3 گیگابایت (به عنوان مثال 100 گیگابایت) در دسترسی حداکثری به پتانسیل حافظه تأثیرگذار می‌باشد، اما جا به جایی محتویات کوچک‌تر از پهنای باند سخت‌افزار در قالب خوانش و نوشت متوالی اطلاعات به شمار نرفته و لذا افزایش سرعت در مقایسه با یک درایو ساتا آنچنان چشمگیر نمی‌باشد.

درایو جامد

حافظه‌های جامد با توجه به قدمت اندک و قیمت بالای خود در حال حاضر از گستردگی قابل توجهی برخوردار نبوده و بسیاری از افراد ترجیح خود را در خرید نمونه‌های کم ظرفیت برای نصب سیستم‌عامل ویندوز و … می‌بینند. این در حالی است که پیکره چهارچوب‌های نرم‌افزاری سیستم‌عامل از مجموعه‌ای از فایل‌های کوچک تشکیل شده و فرآیند خوانش و نوشت متوالی اطلاعات به هیچ عنوان در هنگام بوت رایانه شخصی اتفاق نمی‌افتد، بنابراین در صورتی که به دنبال تهیه و خرید حافظه‌ای جامد برای این مهم هستید، پیشنهاد می‌شود تا به استفاده از درایوهای ساتا پرداخته و صرفه‌جویی به ارمغان آورده شده را برای افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی حافظه مصرف کنید. اجرای نرم‌افزارهای حجیم (مانند 3DS Max)، بازی‌های رایانه‌ای، بوت سیستم‌عامل و … در تحقق فرآیند خوانش و نوشت پیوسته اطلاعات تا حدود فراوانی بی‌تأثیر بوده و لذا تهیه و خرید حافظه‌های جامد NVMe در دسترسی به سرعت و پتانسیل بیشتر آنچنان تأثیرگذار نمی‌باشد، زیرا بهبودهای به ارمغان آورده شده توسط یک درایو ساتا در مقایسه با دیسک سخت به‌وضوح قابل لمس می‌باشد، بنابراین پیشنهاد می‌شود تا در صورتی که هدف شما از تهیه و خرید درایو جامد، تحقق موارد اشاره شده است، انتخاب خود را از میان حافظه‌های مبتنی بر پروتکل ساتا به انجام رسانید.

درایو جامد

انعطاف‌پذیری به ارمغان آورده شده توسط حافظه‌های NVMe از گستردگی بسیار بالایی برخوردار بوده و بر طبق بررسی‌های انجام شده، پهنای باند و پتانسیل درایوهای مذکور در آینده‌ای نزدیک به حذف حافظه رم از پیکربندی رایانه‌های شخصی منتهی می‌شود، اما استفاده از حداکثر کارایی آن‌ها در حال حاضر محدود به اقداماتی نظیر شبیه‌سازی‌های گرافیکی و … که انتقال فایل‌های حجیم از اولویت بالایی در پیشبرد روند آن‌ها برخوردار می‌باشند شده و لذا حافظه‌های ساتا برای بسیاری از کاربری‌های عمومی کافی تلقی می‌شوند.

 

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید